กลับมาที่ไต้หวันอีกครั้ง หลังจากที่ไม่ได้มา 6 ปี
แต่กลับมาที่นี่ บรรยากาศก็เหมือนเดิม เอิ้กๆ ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย
เพราะแหล่งท่องเที่ยวต่างๆ จะอยู่ชานเมืองซะมากกว่า ต้องใช้เวลาเดินทาง
ลืมบอกไป ที่มาไต้หวัน เพราะมาซื้อชุดแต่งงาน ไปใช้ที่ร้าน
ครั้งแรกที่มา ก็นั่งดูแต่ชุด
ครั้งนี้มาอีก ก็คงอีรอบเดิม นั่งดูแต่ชุด เบื่อๆเซ็งๆ

บรรยากาศอย่างนี้แหละ อยู่เต็มๆ 4วัน เบื่อมากๆ

แต่ครั้งนี้โชคดีหน่อย เพราะออฟฟิทที่นี่ update แล้ว
มี Internet ให้เล่น เลยไม่ค่อยเบื่อมา
แรกๆก็พิมพ์ไทยไม่ได้หรอก แต่พี่อั้มส่งเว็บสำหรับพิมพ์ไทยมาให้ ขอบคุณพี่อั้มนะครั
บ่นพอล่ะสำหรับวันนี้ เอิ้กๆ แต่ยังต้องทนอยู่ที่นี่อีกตั้ง 2 วัน หึหึ

ทนๆเอาหน่อยนะนายนู๊ปปี้

ปล.คิดถึงอีอ้วนที่ซู๊ดดดดดด ไม่ต้องเครียดเรื่องเกรดนะจ๊ะ รักนะจุ๊บๆๆๆ

PLAN เอาไว้เล่นๆ แต่จะทำให้ได้ทุกเดือน คิคิ..

มกราคม  พัทยา  อช.สามร้อยยอด (ไปมาแล้ว)

กุมภาพันธ์  ภูทับเบิก เขาค้อ บ้านผางาม จ.ปราจีนบุรี (ไปมาแล้ว)

มีนาคม Go Inter ซะหน่อย ไปมาเก๊า

เมษายน เดือนเกิดตัวเอง  ทามารีน่าบางแสน

พฤษภาคม  พักปั๊มตังค์

มิถุยายน   บ้านผางาม จ.ปราจีนบุรี อีกรอบ

กรกฏาคม เดือนเกิดของที่รัก Nagaya Resort มีฟาร์มแพะด้วย จ.ราชบุรี

สิงหาคม  วันแม่จะพาแม่ไปเที่ยว

กันยายน  พักปั๊มตังค์

ตุลาคม   ว่าจะไปภูชีฟ้า หรือ ไม่ก็ แบกเป้ไปหลวงพระบาง

พฤษจิกายน  พักปั๊มตังค์

ธันวาคม    ปาย ปางอุ๋ง อีกรอบ

*หมายเหตุ* โปรแกรมข้างต้น ถ้าใครสนใจ ลงชื่อไว้ได้นะครับ แต่จะได้ไปหรือป่าว ต้องดูสถานการณ์ตอนนั้นด้วย คิคิ

เที่ยวเมืองไทย ไปได้ทุกเดือน(ถ้ากรูมีตังค์)

เพียงเวลาแค่ไม่นาน ทำให้เราได้คุ้นเคย
สุขและทุกข์ที่ล่วงเลย มันทำให้เรายิ่งผูกพัน
แต่เวลาคือสิ่งเลวร้ายเช่นกัน เวลาช่างแสนสั้น
ทำให้เราต้องจากกัน

สุดเส้นทางปรายขอบฟ้า ชะตาได้กำหนด
ไม่อาจจะพบกัน แต่ตัวฉันไม่เคยจะลืมเธอ
ภาพเก่าคืนย้อนมา
จุดจบคือน้ำตา และรักที่ยังไม่เคยจางหาย

แม้ว่าวันนี้เธอจะอยู่แสนไกล
แต่ความทรงจำดีๆนั้นไม่เคยจางหาย
ตราบที่ดาวเต็มฟ้าเธอยังคงวนเวียนในหัวใจ
หลับให้สบายสักวันคงพบกัน สุดที่รัก

หลับให้สบายนะเพื่อน "กูจะคิดถึงมึงตลอดไป"

เรื่องมีอยู่ว่า วันอาทิตย์ที่ผ่านมา ที่ร้านมีถ่ายภาพดิจิตอล 2 เคสด้วยกัน

เคสแรกน้องชายผมถ่าย ส่วนเคสหลังผมเป็นคนถ่าย

พอน้องผมถ่ายเคสแรกเสร็จ มันก็เก็บการ์ดไว้ในกระเป๋าเลย

พอผมจะขึ้นมาถ่ายเคสที่ 2 จึงถามมันว่า

นพ : แนทการ์ดอยู่ไหนว่ะ

แนท : (มันล้วงมาจากในกระเป๋ากางเกง)

นพ : เสียบการ์ดเสร็จจะ format มันก็เห็นอยู่ว่าผมจะ format

แนท : มันยืนดูแบบนิ่งๆ(สงสัยมันไปแอบหลับมา หน้าตามันมึน)

นพ : เริ่มถ่ายลูกค้าเคสที่ 2 ถ่ายไปได้ 10 กว่ารูป ทันใดนั้นเสียงที่ได้ยินมาคือ

แนท : ฉิบหายแล้ว... พี่นพ เมื่อกี้ format รูปไปแล้วใช่ป่ะ

นพ : เออดิ..ทำไม

แนท : ยังไม่ได้เอารูปลงคอมเลย

นพ : อ้าวแล้วมรึงไม่บอกกูว่ะ

แนท : แล้วทำไมไม่ถามว่ะ

นพ : ทีหลังบอกก่อนดิว่ายังไม่ต้อง format

แนท : ที่หลังก็หัดถามก่อนดิว่า format ได้หรือยัง

สรุป ทั้งคู่รีบหาโปรแกรมกู้ไฟล์กันยกใหญ่

แล้วความเครียดเริ่มบังเกิด จำได้ว่าเคยได้ยินมา ถ้าเรา format ไปแล้ว สามารถกู้ได้ (ถ้าเรายังไม่ถ่ายทับ)

ฉิบหายแต่นี้กรูถ่ายทับไปแล้วทำไงดีว่ะ

ช่วยกันหาทั้งคืน หาทั้งในเว็บ ทั้งตะวันนา ทั้งร้าน se-ed(เพราะดูเว็บแล้วมันบอกว่ามีโปรแกรมขาย แต่ต้องสั่ง 2 อาทิตย์ถึงจะได้)

เวรแล้วไงลูกค้าจะมาเลือกรูปวันอังคาร

แต่แล้วความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จย่อมบังเกิด

เจออยู่โปรแกรมนึง ที่เค้าบอกว่า format แล้วถ่ายทับไปแล้ว ก็สามารถกู้ได้ แต่ไม่รับรองผลว่าจะได้กลับคืนมาหมดหรือป่าว ที่สำคัญ เป็น free program ด้วย

ก็เลยโหลดมาซะ

ลองๆเอาไปใช้ดูกันนะครับ

1. ดาวน์โหลด และติดตั้งโปรแกรม PC Inspector Smart Recovery
2. เสียบการ์ดหน่วยความจำที่ต้องการกู้เข้าไปในกล้องดิจิตอล แล้วเชื่อมต่อกล้องกับคอมพิวเตอร์ของคุณ
3. ดับเบิ้ลคลิกไอคอน My Computer เลือกไดรฟ์ของการ์ดหน่วยความจำ (โดยทั่วไปมักจะเป็นไดรฟ์ E: หรือ F:)
4. เรียกโปรแกรม PC Inspector Smart Recovery
5. เลือกไดรฟ์ที่ต้องการให้โปรแกรมกู้ไฟล์
6. เลือกโฟลเดอร์บนเครื่องคอมพิวเตอร์สำหรับจัดเก็บไฟล์ที่กู้ขึ้นมาได้
7. คลิกปุ่ม Start แล้วหากาแฟร้อนๆ มาดื่ม เพื่อรอโปรแกรมจัดการงานที่เหลือให้กับคุณ
8. สืบค้น (Browse) ไฟล์ต่างๆ ที่อยู่ในโฟลเดอร์จัดเก็บไฟล์ที่กู้ขึ้นมาได้

สุดท้ายนี้ขอขอบคุณ เว็บนี้เป็นอย่างสูงเลยนะครับ http://www.arip.co.th/2006/arip_print_n.php?id=405061

สุดท้ายนี้ได้คำคมมาอย่างนึง "กรูไม่ถาม มรึงไม่บอก และ มรึงไม่บอก กรูไม่ถาม ผลสรุป ฉิบหายทั้งคู่"

วาจาไม่สุภาพขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ

ผมก็ไม่รู้ว่า มันมีกฏกติกายังไงสำหรับ Tag อันนี้

เอาเป็นว่า ผมขอไม่แนะนำใครต่อล่ะกัน เพราะเค้าแนะนำให้หมดแล้ว แต่แนะนำคนที่ส่ง Tag นี้มาให้ผม คือ "นู๋แมท" http://marnnoi.multiply.com

ในความคิดเห็นผม นู๋แมท เป็นคนสดใส ร่าเริง ลุยได้ทุกสถานการณ์ ไม่จู้จี้ ไม่ขี้บ่น แต่กินเก่ง 555+

ผมรับประกันได้ว่าถ้าทริปไหนมี นู๋แมท รับรองทริปนั้นไม่กร่อย เพราะความที่ นู๋แมท เป็นคนที่ชั่งพูด ชั่งคุย ทำให้ผมรู้สึกไม่เบื่อ

โดยรวมๆสำหรับน้องคนนี้ก็ถือว่าโอเค..เยี่ยมมาก..เยี่ยมที่สุด..(ไม่ได้ประชดนะ พูดมาจากใจจริง 555+)

ปล.ก็ต้องขอขอบคุณนู๋แมทด้วยที่เวลาไปทริปไหนแล้วพี่พาแฟนพี่ไปด้วย นู๋แมทจะเป็นคนเทคแคร์ดูแลแฟนพี่อย่างดี (เพราะพี่มัวแต่ยุ่งกับการถ่ายภาพของพี่)

ปล.ขอให้นู๋แมทถ่ายภาพให้สนุกนะ

ปล.(สุดท้ายแล้วนะ)ทีหลังจะซื้ออะไรก็โทรมาปรึกษากันบ้างเด้ออออออ 555+

อยู่ดีๆวันนี้ก็เกิดไอเดียอยากจะลองแต่งภาพแบบนี้ดูบ้างก็เลยลองไปศึกษาคร่าวๆ

เริ่มต้นเลยล่ะกัน

เริ่มจากเราหามุมที่คิดว่าสวยแล้ว เราก็ถ่ายออกมาเลยให้ได้ 3 ช็อต

ช็อตแรก ถ่ายให้ภาพปรกติ

ช็อตสอง ถ่ายให้ over 2stop

ช็อตสาม ถ่ายให้ under 2stop

แล้วนำทั้ง 3 ช็อตมารวมกัน ต้องใช้ program matrix เราถึงจะได้ภาพ HDR

หลังจากรวมทั้ง 3 ภาพ ใน program photo matrix

ภาพที่ได้ออกมาจะเป็นเยี่ยงนี้

V

V

V

V

V

ปล.เพิ่งเริ่มหัดแต่งครั้งแรกอาจจะไม่สวยเท่าที่ควร

สุดท้ายและท้ายสุด คติประจำตัวผม "มีอะไรดีก็ต้องแบ่งปัน"

http://www.lannaphotoclub.com/smf108/index.php?PHPSESSID=dfc6abb453649bd28d7eb8e54a31ca00&topic=4119.msg86164#msg86164  ลิงค์สำหรับดาวโหลดโปรแกรม

http://topicstock.pantip.com/camera/topicstock/2007/05/O5448396/O5448396.html  ลิงค์นี้สอนวิธีการใช้โปรแกรม

โดนพี่ตาล http://taronnn.multiply.com  ส่ง Tag มาให้เพราะเหตุผลอยากจะส่ง งง ไปเลย เอิ้กๆ เลยต้องรีบทำส่งเลยดีกว่า

ภาพแรก

เป็นรูป ตัวเองในหลายๆอิริยาบท นำมา mix โดยน้องแก้มป่อง น้องคนนึงที่รู้จักในเว็บ postjung

ภาพที่สอง (เป็นแนวซีลูเอทมี 3 ภาพด้วยกัน)

คนถ่ายให้มี 3 คนด้วยกัน มีป๋านัท พี่ป้อม น้องเมด ตอนไปเที่ยว อช.ทองผาภูมิ และ อช.เขาใหญ่

ภาพที่ 3

พี่อั้มเป็นคนถ่ายให้ตอนไปทริปถ่ายนกนางนวล ที่บางปู

ภาพที่ 4

ภาพนี้ถ่ายเองสะท้อนเงาในกระจก อิอิ

ภาพที่ 5

ภาพนี้พี่เล็กถ่ายให้เป็นอีกกิจกรรมนึงคือ BB Gun ยามเวลาไม่มีทริปถ่ายภาพ

ผู้โชคดี 5 รายต่อไปคือ

1.น้องเดียร์

2.พี่เล็ก

3.พี่ต่อ

4.ป๋านัท

5.น้องบอย

โดนน้องแมท http://marnnoi.multiply.com ส่ง Tag มาให้ ก้อเลยทำการบ้านส่งซ่ะหน่อย

1. Get your music player or mp3 player or iPod ETC..
2. Use Shuffle or Random Mode
3. Write Song name and artist into your blog
4. And next to 5 songs (maybe until end of list :) if you need haha)
5. Forword to your 5 friends

แปลเป็นไทยง่ายๆ หยิบเครื่องเล่น mp3 ของเราขึ้นมา หรือถ้านั่งหน้าจอคอมก็เปิด winamp ขึ้นมา ตั้งโหมด shuffle หรือ ramdom เอาง่ายคือโหมดที่เล่นเพลงแบบโดดข้ามไปเรื่อยๆอ่ะ กด next 5 เพลงว่าเพลงอะไร ก้อแค่นี้ เสร็จแล้วก้อส่งต่อให้เพื่อนอีก 5 คน จบ.....

เปิดจาก winamp(เพราะไม่มี ipod) อิอิ

1.หวังดีเสมอ - โปเตโต้

2.สิ่งที่ฉันเป็น - ebora

3.พรหมลิขิต - bigass

4.เจ้าหญิง - บอย โกสิยพงษ์

5.อย่าอยู่คนเดียว - Zeal

ส่วนผู้โชคดีทั้ง 5 ท่าน

1.น้องไปร์ท http://dokmailimtang.multiply.com  ล่ะกัน น้องคนนี้เรียนเน็ตดีไซน์ด้วยกัน โลกกลมมาเจอกันในมัลติพลาย

2.น้องแจ๊ค http://vrseries.multiply.com/  ล่ะกัน น้องคนนี้เป็นคู่หูน้องไปร์ท และเรียนเน็ตดีไซน์ด้วยกัน

3.คุณออกัส http://sumolmas.multiply.com อิอิ ชอบแวะมาทักทายเราในมัลติพลาย แพร่เชื้อ Tag เลยล่ะกัน

4.เพื่อนวา http://ilife.multiply.com เพื่อนคนนี้เป็นเพื่อนของเพื่อนอีกทีนึง เป็นช่างภาพเหมือนกัน อิอิ

5.นัวเนีย http://nuania.multiply.com  ก้อเป็นเพื่อนของเพื่อนอีกนะแหละ อิอิ

จริงๆแล้วอยากจะส่งให้พี่ๆในกลุ่มที่ซี้ๆกันนะแหละ แต่ทำไงได้ส่งการบ้านช้าเองเรา เลยไม่รู้จะส่งให้ใคร เลยส่งให้ 5 คนนี้ล่ะกัน รับเชื้อ Tag ไปเต็มๆล่ะกันนะครับ อิอิ

โดน Tag แบบ งงๆ

เหตุผลที่เอาภาพนี้ขึ้นหรอ ก้อกำลังอยากจะดูเรื่องนี้อยู่พอดี เรื่อง Shootter

แล้วมีการให้ส่ง Tag ต่อไปให้คนอื่นขอส่งให้

1.พี่ป้อม (http://speedshutup.multiply.com)

2.ป๋านัท (http://ppix.multiply.com)

3.พี่เล็ก (http://leknam.multiply.com)

4.พี่หมี (http://meebass.multiply.com)

5.น้องจิ๊บ (http://smilingpig.multiply.com)

ดูแล้วฮาดีดูให้จบล่ะกัน

รับถ่ายภาพบุคคล, รูปส่งงานสำหรับ (Pretty , Mc), ภาพครอบครัว, งาน event แถลงข่าว ,งานพิธีแต่งงาน, รับปริญญา, งานโฆษณา, โบรชัวร์สินค้าหรือสถานที่ต่าง ๆ , อาหารและเครื่องดื่ม , โทร 08-60484199, 08-4675-5956 Fax.0-2374-4168

งานพิธีแต่งงาน  - งานเลี้ยงกลางคืน 3,000 บาท 

                   - งานหมั้น-แต่ง ช่วงเช้า 3,000 บาท

                  - เพิ่มตากล้องเก็บภาพบรรยากาศทั้งงาน 1500 บาท/คน

งานปริญญาบัตร     - ถ่ายครึ่งวันเช้า – บ่าย คิวละ 2,000 บาท

                                - ถ่ายเต็มวัน 3,000 บาท

            งานevent              - ช่วงเวลา ตามคิวละ 2,000 บาท 

ภาพสินค้า             - ค่าบริการ 400 บาท/ชิ้น

                            ถ่ายด้วยระบบดิจิตอล ไม่จำกัดภาพ พร้อมตกแต่งภาพให้สวยงาม  บันทึกลงแผ่น CD/DVD ตามความเหมาะสม และผลงานทั้งหมด ถือเป็นลิขสิทธิ์ของเจ้าของภาพ ชมผลงานและภาพตัวอย่างได้ที่ http://nooppy.multiply.com

            **หมายเหตุ ราคาและรายละเอียดอาจเปลี่ยนแปลงได้ตามความเหมาะสม โทรมาคุยกันสิครับ

เรื่องของเรื่องคือวันนี้ไปถ่าย PT น้องไก่ที่สวนหลวง

ระหว่างถ่ายไปถ่ายมา ก้อเลยหันไปถ่ายป๋านัทเล่นๆ

แล้วได้ภาพนี้มา

พอเห็นภาพเท่านั้นแหละ นึกถึงหนังเรื่องสมเด็จพระนเรศวรเลย ช็อตที่พระองค์ท่านยิงปืนข้ามแม่น้ำสะโตง

ขอโทษนะครับป๋า ที่นำภาพมาเผยแพร่

สำหรับฉันไม่ว่าวันนี้จะเป็นวันวาเลนไทน์ หรือไม่ใช่ มันไม่จำเป็นหรอกที่จะต้องมาบอกรักกันวันนี้ สำหรับฉัน ฉันสามารถบอกรักเธอได้ทุกวัน นี่ก้อจะ 4ปี ที่เราได้รู้จัก และ รักกันมา ไม่มีวันไหนเลย ที่ฉันไม่รักเธอ อาจจะมีบ้าง ที่คำพูดบ้างคำที่ฉันทำให้เธอเสียใจ อาจเป็นเพราะอารมณ์ชั่ววูบของฉัน แต่ฉันอยากจะบอกว่า "ขอโทษ" (มันคงยังไม่สายไปใช่มั้ย)อยากจะบอกว่า "รักเธอมากนะ" อิอิ

ปล.คนที่อ่านอย่าเพิ่งอ๊วกกันนะครับ อิอิ 

ปล.วันนี้เขียน blog สั้นกว่าปรกติ

ปล.ง่วงนอนล่ะ พอแค่นี้ อิอิ

ช่วงเวลาในชีวิตเรา ต้องมีช่วงที่ดีและร้าย
อาจมีใครมากมายที่ร่วมสุข
แต่ว่าตอนที่เราทุกข์ใจ มองหันไปไม่เคยเจอใคร
มีเพียงสองเราเท่านี้

แปลกดีที่ชีวิตคน พยายามดิ้นรนค้นหาเรื่อยไป
กับอะไรที่เป็นของนอกกาย
แต่จะมีซักกี่คนเข้าใจ ว่าความรักนั้นไม่ต้องการอะไร
มากกว่าใจกับใจที่ให้กัน

บางทีคนเราเหมือนจะลืมมันไป
ว่าอะไรที่มีความหมายและสำคัญ

อย่าลืมคำว่ารักคำนั้น อย่าลืมความรู้สึกนั้น
คำสำคัญนั้นมีค่า รักษาเอาไว้ให้ดี
อย่าลืมคำว่ารักคำนั้น ที่เคยบอกกันและกัน
เพียงแค่คืนและวันได้เลยผ่าน อย่าให้อะไรมาเปิดรักเรา

กว่าที่เราจะได้รักกัน กว่าที่เราจะมีคำว่าเรา
เก็บเอาไว้สิ่งเหล่านั้นอย่าให้มันลบเลือนไป
ก็จะมีซักกี่คนเข้าใจ ว่าความรักนั้นไม่ต้องการอะไร
มากกว่าใจกับใจที่ให้กัน

บางทีคนเราเหมือนจะลืมมันไป
ว่าอะไรที่มีความหมายและสำคัญ

อย่าลืมคำว่ารักคำนั้น อย่าลืมความรู้สึกนั้น
คำสำคัญนั้นมีค่า รักษาเอาไว้ให้ดี
อย่าลืมคำว่ารักคำนั้น ที่เคยบอกกันและกัน
เพียงแค่คืนและวันได้เลยผ่าน อย่าให้อะไรมาเปิดรักเรา

อย่าลืมคำว่ารักคำนั้น อย่าลืมความรู้สึกนั้น
คำสำคัญนั้นมีค่า รักษาเอาไว้ให้ดี
อย่าลืมคำว่ารักคำนั้น ที่เคยบอกกันและกัน
เพียงแค่คืนและวันได้เลยผ่าน อย่ามองข้ามบางสิ่ง อย่ามองข้ามบางอย่าง

อย่าลืมคำว่ารักคำนั้น อย่าลืมความรู้สึกนั้น
คนสำคัญนั้นมีค่า รักษาเอาไว้ให้ดี
อย่าลืมคำว่ารักคำนั้น ที่เคยบอกกันและกัน
แม้ว่าคืนและวันได้เลยผ่าน ดูแลรักเราให้ดีให้งดงาม

เพลงนี้มีความหมายดีนะและอาจจะตรงใจ

กับใครหลายๆคน.....ยังไงลองฟังดู

ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณพี่เค http://kpix.multiply.com ก่อนเลยนะครับทีนำเทคนิคการแต่งภาพดีๆมาฝาก กระทู้พี่เค http://kpix.multiply.com/journal/item/19

เนื่องจากพอได้อ่าน Blog ของพี่เคปุ๊บ ผมเลยทำบ้าง ทำไปทำมาได้แค่นี้ ลองชมกันนะครับ

*ก่อนทำ*

*หลังทำ*

ได้แค่นี้เองครับ ทำเต็มที่ล่ะ

หลังจากห่างหายจากการเขียน blog ไปนานครั้งนี้ลองกลับมาเขียนอีกรอบ เป็นเรื่องเล่าที่พะเนินทุ่ง ทนๆผมบ่นหน่อยล่ะกันนะครับ

เช้าของวันที่ 20 มกรา ตื่นมาด้วยความงัวเงีย เพราะรู้สึกว่าเมื่อคืนที่ผ่านมาจะนอนไม่ค่อยหลับเพราะตื่นเต้นกลับการจะได้ไปพะเนินทุ่ง เริ่มการเดินทาง ก้อติดๆขัดๆแล้ว เพราะ สถานที่เรานัดเจอกันยามเช้า เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา ทำให้เดินทางล้าช้าไปนิด ผมก้อห่วงเรื่องจะไปถึงทันพะเนินทุ่งมั้ยเนี่ยเพราะมันขึ้นเป็นรอบๆ เด๊วจะไม่ทัน แต่ทันใดนั้นเอง สิ่งที่ไม่คลาดคิดก้อเกิดขึ้น กริ๊งๆๆๆๆๆๆๆ เสียงโทรศัพท์พี่ตาลดังขึ้น สายที่โทรเข้ามาหาพี่ตาลคือพี่โด่ง(วุ่นวาย)บอกว่าไม่ต้องรีบแล้วเพราะพะเนินทุ่ง เค้าไม่ให้ขึ้นแล้ว เต็มตั้งแต่วันศุกร์ ได้ยินเช่นนั้นหัวใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่มเลย กลัวว่าเราจะพลาดทริปนี้ แต่พี่โด่งก้อบอกว่ามากางเตนท์ได้ที่บ้านกร่าง เพราะกลุ่มเค้าก้อกางเตนท์ที่นั้น แต่ต้องรีบหน่อยนะเพราะก้อกลัวว่าบ้านกร่างจะเต็ม พอได้ยินเช่นนั้น ผมรีบบึ่งพี่เสือไปทันที

พอถึงที่ทำการอุทยานเท่านั้น รีบไปจองตั๋วขึ้นบ้านกร่างทันที ยังโชคดีที่บ้านกร่างยังพอมีที่สำหรับให้พวกผมกางเตนท์ ไม่งั้นผมคงรู้สึกแย่ไปกว่านี้ แล้วที่ทำการนี้เอง คนที่ผมอยากจะก้อได้เจอที่นี่เป็นที่แรก ก้อคือ พี่วัฒน์ เพราะผมอยากเห็น ของเล่นของพี่เค้าอ่ะ ว่าจะเลิศหรูไฮโซขนาดไหน แต่พอได้เห็นปุ๊บ อุแม่เจ้า ของพี่เค้าเยี่ยมๆทั้งนั้นเลย เห็นแล้วกิเลสครอบงำ แต่ผมก้อไม่มีปัญญาจะซื้อหรอก ของแต่ละอย่างแพงมากๆ แล้วอีกอย่างนึงสำหรับ พี่วัฒน์ ในจินตนาการของผมที่มีต่อพี่วัฒน์คือ ผมคิดว่า พี่เค้าจะเป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยพูดอะไร เพราะดูจากลักษณะการพูดคุยในห้อง Chat ของพี่เค้า จะไม่ค่อยคุยอะไร แล้วผมจะวางตัวอย่างไร กลัวว่าจะต้องเกร็งๆกับพี่เค้า แต่พอได้คุยกับพี่เค้า อุแม่เจ้า(รอบ2) พี่เค้าไม่ได้เป็นอย่างที่ผมคิดเลย ตัวจริงพี่เค้าน่ารักมากๆ เป็นกันเอง เรียบง่าย แถมทำให้พวกผมทุกคนฮากันอุจจาระพลั่งพรู(ขี้แตกขี้แตน)กันเลย และที่ทำการนี่เอง พี่วัฒน์ ก้อเป็นแกนนำที่พาพวกผมไปถ่ายนกกัน ภาพที่ผมถ่ายออกมาได้ก้อเป็นภาพนี้อ่ะครับ  หลังจากใช้เวลากับที่ทำการอุทยาได้สักพัก พวกเราก้อมุ่งหน้าขึ้นบ้านกร่างทันที

ที่บ้านกร่างกลุ่มพวกเราได้พบกลับกลุ่ม fotofamily ซึ่งมี น้าโน(nofilm) เป็นหัวหน้าทริปของกลุ่มเค้า แล้วยังเจอ พี่โด่ง(วุ่นวาย)ตัวเป็นๆแถมเอาไม้แหย่ได้ด้วย เอิ้กๆ พี่ J-Zero พี่ค้างแว่น แล้วอีกหลายคนขออภัยที่จำชื่อไม่ได้ แล้วกลุ่มเราก้อกลางเตนท์ใกล้ๆ กลุ่ม fotofamily หลังจากใช้เวลากางเตนท์อยู่สักพัก พวกเราก้อมุ่งหน้าเดินทางไปถ่ายรูปใกล้ๆกับบ้านกร่าง พาหนะที่ใช้เดินทางก้อคือ เท้าของทุกคน ต้องเดิน แล้วทางที่เดินไป ขอบอกว่า ร้อนมากๆ แถมฝุ่นเยอะมากๆเช่นกัน จุดแรกที่เราไปถึงก้อคือ ลำธารหนึ่ง ซึ่งลำธารหนึ่งเราได้เจอ ฝูงของค่าง(ตัวเหมือนลิงอ่ะ) อยู่บนต้นไม้ ลอยไปลอยมา เราแวะถ่ายรูปกันแป๊บนึงแล้วมุ่งหน้าไป ลำธารสอง ทันที ลำธารสองก้อจะมีพวก ผีเสื้อหลากหลายพันธ์ให้เราถ่าย แต่ผมก้อไม่ค่อยได้ถ่ายสักเท่าไหร่ เพราะขาตั้งกล้องไม่มี เน้นเก็บบรรยากาศ หลังจากใช้เวลาสักพักพวกเราก้อกลับไปที่เตนท์ดีกว่าเพราะเริ่มเย็นแล้วฝนก้อมีทีท่าว่าจะตกด้วย พอกลับมาถึงเตนท์ทุกคนก้อทำอาหารกินกันง่ายๆ แต่ผมดิ เข้านอนก่อนเลย เพราะง่วงจากการเดินทาง เผลอหลับไปสักพัก เสียงที่ทำให้ผมตกใจตื่นก้อคือ "-เจ้ามือ-ป๊อกเก้าเด้งโว้ย -ลูกมือ-เอ้ยเจ้าป๊อกอีกล่ะ" แล้วเสียงนั้นเองก้อทำให้ผมตื่นจากการหลับไหลมาร่วมวงทันที แต่พอมาร่วมวงได้สักพัก สิ่งที่ผมได้เห็นแล้วได้สังเกตุจากทริปอื่นๆที่ผ่านมา คือมี พี่ๆน้องๆในกลุ่มบางคน หายไปไหนหว่า แล้วผมก้อเพิ่งจะมาเข้าใจว่า บางคนอ่ะที่ไม่ได้เล่นไพ่(เกมวัดดวง) อ่ะ เค้าเข้าไปนอนกันแล้ว ซึ่งเวลานั้นก้อ 20.00เองไม่ค่อยจะดึกมาก แต่อาจจะเป็นเพราะพวกเค้าไม่ชอบเล่นกัน ก้อเลยไปพักผ่อน ทำให้ผมรู้สึกแย่ไปนิดนึงเพราะปรกติทุกๆทริปที่ผ่านมา หลังจากพวกเราถ่ายรูปเสร็จ กิจกรรมยามค่ำคืนก้อคือ นั่งกินข้าว แล้วนั่งคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์กัน(อันนี้สำคัญมากๆ) แต่ทริปนี้ก้อขาดหายไปเปลี่ยนเป็นเกมวัดดวงแทน "ผมขอโทษพี่ๆน้องๆทุกๆคนนะครับ ที่บกพร่องตรงนี้ไป" หลังจากพอคิดขึ้นได้ ผมก้อกลับมาเข้านอนดีกว่า คร๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เช้าของวันที่ 21 มกรา "นพ ตื่นได้แล้ว นพๆ ตื่นได้แล้ว" เสียงป๋านัทปลุม แล้วผมก้อรีบตื่น มาดูนาฬิกา อ้าวเพิ่งตี5 เองนิหน่า (จริงๆแล้วผมไม่ได้ทำหน้าที่บกพร่องนะ ผมตั้งนาฬิกาปลุมไว้ตอนตี5ครึ่งแล้ว แต่ป๋าดันตื่นก่อน เอิ้กๆ) แล้วเราก้อจัดการเตรียมตัวเพื่อขึ้นเขาพะเนินทุ่งรอบ 5.30 พอล้อหมุนเริ่มออกเดินทาง ผมสังเกตุได้ว่ามีกลุ่มนึงอ่ะที่ออกกันไปก่อนแล้ว แล้วกลุ่มผมรู้สึกว่าจะเป็น ชุดที่2 ที่ขึ้นไป แล้วรถผมก้อเป็นคนนำทางขึ้นด้วย ผมเห็นดังนั้นผมก้อปล่อยให้รถกะบะวีโก้ ของใครไม่รู้ขึ้นไปก่อนดีกว่า เพราะผมไม่ชำนานเส้นทาง กะให้ไอเจ้าวีโก้ เป็นคนนำแล้วผมจะได้ดูลายทาง พอขับไปได้สักพัก น้องบอยสังเกตุเห็นได้ว่า มันขับช้าผิดปรกตินะ ผมก้อเลยบอกน้องเค้าไปว่า มันคงมืดอยู่ แล้วทางก้อไม่ค่อยดีด้วย ไม่ต้องรีบหลอก น้องบอยเค้าก้อใจเย็นลง เราก้อขับมาเรื่อยๆจนถึง เนินมรณะ เพราะเนินนี้สูงมากๆ ผมก้อขับตามไอเจ้าวีโก้ไป แบบกระดึ๊บๆ แต่พอมองมาข้างหลัง ทำไมรถพี่อั้ม จอดนิ่ง และแล้วสิ่งที่ไม่คลาดฝันก้อเกิดขึ้น รถผมขึ้นไม่ไหว เพราะเริ่มสูงมันก้อเริ่มชัน ผมพยายามเท่าไหร่ก้อไม่ขึ้น รถรอฟรี ตลอดเลย จนผมต้องถอยรถลงมาตั้งหลักใหม่ แล้วคิดในใจว่า รถผมยังขึ้นไม่ได้เลย แล้วรถพี่อั้มจะขึ้นได้หรอ สักพักพอรถพี่อั้มจะขึ้น ได้ยิน เสียงเครื่องยนต์ดัง แล้วพุ่งขึ้นไปบนเนิน แบบสบายๆ อุแม่เจ้า(รอบ3) ทำไมรถพี่ขึ้นได้แล้วรถตรูขึ้นไม่ได้ว่ะ และผมก้อไปจอดถามเจ้าหน้าที่ เจ้าหน้าที่ก้อเลยให้คำตอบมาว่า ต้องเร่งเครื่องแรงๆเลยสำหรับรถที่ไม่ใช่ 4wd แต่เจ้าหน้าที่คิดว่ารถผมเป็น 4wd ก้อเลยปล่อยให้ขึ้นติดๆไปกับไอเจ้าวีโก้ แต่จริงๆแล้ว รถผมเป็นแค่กะบะยกสูงไม่ใช่ 4wd และแล้วก้อลองใหม่ คราวนี้ขึ้นสำเร็จ 555+ หลังจากพอขึ้นมาได้ล่ะ ก้อขับไปเรื่อยๆ ไอเจ้าวีโก้มันก้อยังขับช้า เหมือนเดิม คราวนี้น้องบอยมันเริ่มโวยวายมากขึ้นล่ะ เพราะน้องเค้าอยากถ่ายแสงแรก ผมก้ออยากถ่ายนะ แต่ทำไงได้ในใจผมก้อ ยังเห็นใจไอเจ้าวีโก้ เพราะมันเป็นคันแรกที่นำ แล้วฟ้าก้อยังไม่สว่างดีพอ แต่พอขับไปได้สักพัก ฟ้าเริ่มสว่างพอที่จะเห็นถนนแล้ว และพวกผมก้อคิดว่าคงไม่ได้ถ่ายแสงแรกล่ะ เพราะฟ้าเริ่มสว่างล่ะ ไอเจ้าวีโก้มันก้อยังขับช้า แถมหยุดเป็นพักๆ ผมก้อนึกว่ามันเกิดอะไรขึ้น มันเจอช้างเดินข้างหน้ามันหรือป่าว แต่พอถึงโค้งๆนึงผมก้อ ถึงบางอ้อเลย ไอแสด ที่มันช้าแล้วหยุดเป็นพักๆ เพราะแมร่งลงมาถ่ายรูปกันนิหว่า ไอผมแรกๆก้อเห็นใจมัน ตอนนี้ต่อมปี๊ดกำเริบเลย โมโหสุดขีด ให้บอยพยายามตะโกนบอกพี่อั้มว่า ให้หลับซ้ายหน่อย เพราะพวกผมจะแซงมัน ซึ่งการกระทำของผมจริงๆแล้วถือว่าโง่ๆ เพราะถนนมันเป็นเลนเดียวขึ้นเขา ถ้าพลาดนี่ก้อคือตกเหว แล้วพี่อั้มก้อจอดรถให้ผมแซงขึ้นไปก่อนเพื่อจะไปไล่บี้ไอเจ้าวีโก้ พอผมไล่บี้ไอเจ้าวีโก้ มันคงรู้ตัว จึงจอดรถให้ผมแซงขึ้นไป ไอเราก้อดีใจว่าแซงมันได้แล้ว จะได้ไปถ่ายพระอาทิตย์ขึ้นตอนแสงกำลังนุ่ม แต่พอแซงมันได้ไม่ถึง 100 เมตร ถึงที่ทำการเขาพะเนินทุ่งล่ะ คิดในใจ "แล้วกรูจะแซงมันมาทำไมว่ะ กรูแซงมาเพื่ออะไร" พอถึงเขาพะเนินทุ่งพวกเราก้อจัดการถ่ายรูป ทะเลหมอก แต่หมอกน้อยอ่ะ สงสัยเป็นเพราะอากาศมันเริ่มร้อนแล้วมั่ง หลังจากถ่ายรูปที่พะเนินทุ่งได้สักพัก พวกเราก้อกลับลงมาที่บ้านกร่างที่เรากลางเตนท์กัน ที่บ้านกร่างเราก้อมานั่งทำอะไรกินกัน แล้วข้างๆที่เรากลางเตนท์มันจะมี ลำธารเล็กๆ ซึ่งมีผีเสื้อด้วย พวกพี่ๆในกลุ่มก้อจัดเตรียม กล้องกันไปเลยครับ 555+ แต่ผม เตรียมสบู่กับยาสระผมลงไป สรุปก้อคือ ผมลงไปอาบน้ำ โอ้ยน้ำเย็นสบายๆ แถมมีพี่ๆที่กำลังถ่ายรูปอยู่เป็นเพื่อน ไม่ต้องกลัวว่าจะเจอพวกช้าง เพราะเค้าบอกว่า ที่นี่มีช้างด้วย หลังจากอาบน้ำเสร็จ พวกพี่ๆก้อบอกว่าเรายังไม่ต้องลงเขื่อนตอนนี้หลอก รออีกสักพักค่อยลง กระผมเห็นพวกพี่ๆ กำลังนั่งว่างๆกันอยู่ระหว่างรอลงไปที่เขื่อนเพชร ผมก้อเลย ยืมขาตั้งกล้องพี่เล็กเลย ลงไปถ่ายที่ลำธารเพราะจำได้ว่า ตอนที่ผมอาบน้ำอยู่ผีเสื้อเต็มไปหมด พวกพี่ๆเค้าก้อถ่ายกัน แต่ทำไมผมลงไปอีกรอบ ผีเสื้อไม่มีแล้วอ่ะ มีแต่ไอ้เจ้าตัวนี้   ผมใช้เวลาถ่ายไอตัวนี้เกือบครึ่งชั่วโมง แล้วถ่ายมันอยู่ตัวเดียวด้วย เพราะไอตัวอื่นหายหมดเลย และสักพักนึงขณะที่กำลังถ่ายอยู่ ผืนน้ำผืนดินที่ผมเหยียบอยู่นั้นสำผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือน ครั้งที่หนึ่งไม่ได้เอะใจอะไร ครั้งที่สองก้อปลอบใจตัวเองว่าไม่มีอะไรหลอก พอครั้งที่สามไม่คงไม่คิดมันแล้ว วิ่งเทิดพระเกียรติ เลยดีกว่าครับ เพราะผมกลัวว่าจะเป็นช้างไงครับ แล้วผมอยู่คนเดียวด้วยเกิดโดนมันเหยียบนี่ตายสถานเดียว พอขึ้นมาได้ก้อใกล้เวลาที่เราจะต้องลงไปที่เขื่อนเพชรล่ะ ก้อเลยเตรียมตัวลงกันเลย พอถึงที่เขื่อนก้อไม่มีอะไรมาก ไปนั่งทานข้าวกัน แล้วก้อไปถ่ายพระอาทิตย์ตกดินที่สันเขื่อน แล้วก้อมุ่งหน้ากลับกทม. จบ.....

ปล.ทริปนี้สนุกมากๆ ผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี่ด้วย

ปล.โม้เยอะไปหน่อย แต่ขอบคุณนะครับที่อ่าน

ปล.ขอโทษด้วยนะจ๊ะที่ทำให้ร้องไห้เพราะคิดถึง ครั้งหน้าจะพาไปด้วยนะจ๊ะเตรียมตัวให้พร้อม (อันนี้นอกเรื่องนิด ไม่เกี่ยวกับทริป แต่เกี่ยวกับแฟนผม)

เช้าตรู่ของวันที่24ที่ผ่านมา ต้องสะดุ้งตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์ของพี่อ้น เพราะว่านัดว่าจะไปรับพี่อ้นหน้า ร.พ.รามคำแหง จริงๆแล้วเพิ่งตื่นพี่แต่ผมบอกว่ากำลังจะออก 555+ เลยรีบอาบน้ำแล้วออกจากบ้านแบบด่วนๆ แล้วก้อรีบมุ่งหน้าไปรับ แฟนที่เจริญกรุง แล้วก้อเดินทางไปถึงจุดนัดพบกับพวกพี่ๆร่วมทริป ตอนแรกนึกว่าเราจะมาถึงก่อนซะแล้ว แต่ที่ไหนได้โอ้แม่เจ้า กรุ๊ปพี่ตาล พี่ป้อม พี่เปิ้ล พี่เล็กมาถึงก่อน แล้ว พี่อั้ม พี่เล็ก เจ้าผัก ก้อตามมา แต่ยังต้องรออีกคนนึง ว้าวๆๆๆ ป๋านัท ทริปนี้มาสาย 555+ พร้อมกันแล้วเราก้อรีบมุ่งหน้าสู่ตลาดน้ำดอนหวาย ที่ตลาดน้ำดอนหวาย เรายังเจอ จิ๊บ ซึ่งเป็นเจ้าถิ่น(จริงๆแล้วปล่อยเงินกู้ที่ตลาด) เจอ พี่เค พี่ต่อ พอกินข้าวกันเสร็จ ก้อมุ่งหน้าไปที่เรือเลย ว่าจะไปถ่ายชีวิตคนริมน้ำ นั่งเรือกันเพลิดเพลิน แล้วก้อขึ้นมาถ่ายรูปในตลาด แต่คนในตลาดนี้สิ ไม่ค่อยจะให้ความร่วมมือสักเท่าไหร่ ก้อเลยรีบ เปลี่ยนสถานที่ไปที่ พิพิทธพันหุ่นขี้ผึ้ง จากตลาดมาถึงที่หุ่นขี้ผึ้ง ไกลเหมือนกันแต่คนที่เหนื่อยสิ คงเป็นพี่ต่อ แกเล่นแว๊นมอไซ ทำให้ผมคิดได้ว่า พี่แกแว๊นมาจากสมุทรสาครเลยนิหว่า อึดๆๆๆมากๆๆๆๆๆ ที่หุ่นผึ้ง ป๋มก้อไม่ได้ถ่ายอะไรมากๆ เพราะว่าแสงไม่ค่อยแจ่ม อิอิ เลยออกมาถ่ายภาพแฟนสุดเลิฟด้านหน้า เอาแฟนเป็นนางแบบซะเลย เสร็จจากหุ่นขี้ผึ้ง ทริปเราก้อมุ่งหน้าต่อสวนสามพราม(พี่ต่อก้อแว๊นมอไซตามเคย) พอถึงก้อถ่ายแต่นางแบบ ไม่ได้ถ่ายอะไรเลย ไม่รู้จะถ่ายอะไร อิอิ

จบล่ะทริปนี้

ปล.สงสารพี่ต่อว่ะ 555+

ปล.เจ้าจิ๊บพาหลงทางนะเนี่ย

ปล.ทริปหน้าเจอกันใหม่ครับทุกคน

เรื่องวันที่ 11 ส.ค. 49

ก้อจะมาเล่าให้ฟัง 2 เรื่องล่ะกัน

เรื่องแรก: คือจะมาขอบคุณพี่ตาลที่ช่วยทำ multiplyตรงhome ให้ ไม่งั้นต้องโง่ไปอีกหลายวัน ขอขอบคุณนะคร๊าบ

ส่วนเรื่องสอง:ยาวหน่อย

คือแบบว่ากะว่าปิดร้านแล้วจะไปถ่ายรูปเยาวราชยามค่ำคืนสักหน่อย

พอไปถึงไม่มีที่จอด จะจอดข้างถนนก้อกลัวจะโดน ม๋าต๋า ล็อคล้อ

ก้อเลยลองไปจอดหน้าร้านก๊วยจั๊บร้านนึง มันบอกว่าต้องกินของที่ร้านมัน

ผมกะแฟนก้อเลยต้องกิน พอกินเสร็จกะว่าจะแกล้งโง่แล้วเดินไปถ่าย

มันดันรู้ทันบอกว่าจอดไม่ได้แล้วจะให้ลูกค้ารายอื่นมาจอด

ผมก้อเลยขอเค้าจอด 5 นาที ก้อเลยได้ภาพมานิดนึง

เสร็จแล้วก้อไม่รู้จะไปไหนก้อเลยกะว่าจะไปถ่ายที่ถนนราชดำเนิน

ไปถ่ายอนุเสาวรีย์ประชาธิปไตย ไปถ่ายซุ้ม แล้วก้อถ่ายไปเรื่อย

แต่เรื่องที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นก้อเกิดจนได้

พอกลับไปถึงบ้านลงรูปเข้าคอมปุ๊บ ภาพทุกภาพออกมาอมฟ้าทุกรูปเลย

แบบว่าลืมปรับไวท์บาลานซ์อ่ะ

(แบบว่าตัวเองเป็นคนมั่นใจในตัวเองอ่ะ เวลาถ่ายจะไม่ดูภาพ จะกลับไปดูที่บ้านเลยที่เดียว)

เพราะมีคนเคยบอกว่าถ้าอยากจะเก่งต้องทำแบบนี้ จะได้รู้ข้อบกพร่องของตัวเอง คราวต่อไปจะได้ไม่ประมาท และถ้าเป็นกล้องฟิมล์นะ เสียค่าฟิมล์กะค่าล้างไปฟรีๆเลย

อันนี้โทษใครไม่ได้ก้อเลยโทษตัวเองไปเต็มๆ

ก้อขอจบไว้แค่นี้ล่ะกัน ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะครับ

ในที่สุดก้อทำ multiply กะเค้าสักที

โดยมี พี่นัท พี่ที่ประจำเว็บตากล้อง มาช่วยแนะนำ(ขอขอบคุณนะคร๊าบ)

รูปแบบอาจจะยังไม่ค่อยสวยนะครับ แต่จะสวยในเร็วๆเนี่ยแหละ